Zakaz tortur za Europejską Konwencją Praw Człowieka

niżającego traktowania i karania. Jest on jednym z najczęściej stosowanych w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCz). Ma zastosowanie zarówno do niewłaściwych warunków pobytu w zakładzie karnym, poprzez przemoc stosowaną wobec osób zatrzymanych, aż do niewłaściwego leczenia, czy znęcania się nad rodziną i braku odpowiednich procedur odnośnie ścigania takich przestępstw.

Treść art. 3. EKPCz – zakaz tortur

Artykuł 3. Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (EKPCz) dotyczy zakazu tortur, nieludzkiego i poniżającego traktowania i karania. Jest on jednym z najczęściej stosowanych w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCz).

Ma zastosowanie zarówno do niewłaściwych warunków pobytu w zakładzie karnym, poprzez przemoc stosowaną wobec osób zatrzymanych, aż do niewłaściwego leczenia, czy znęcania się nad rodziną i braku odpowiednich procedur odnośnie ścigania takich przestępstw.

Nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu

art. 3. EKPCz

Zakres stosowania art. 3

  • w sytuacji, gdy dochodzi do tortur, czyli specjalnie uciążliwego niegodnego traktowania osoby mającego na celu [tu chyba powinno coś być, ale tego nie ma]
  • pobyt w zakładzie karnym lub innej jednostce zarządzanej przez władze państwowe (szeroko rozumiane), gdzie warunki urągają godności ludzkiej
  • leczenie, zmuszanie do poddania się leczeniu albo niewykonywanie zabiegów wbrew nakazom medycznym powodujące cierpienie u skarżącego
  • ekstradycja do krajów, w którym skarżącego z różnych powodów mogą czekać tortury lub śmierć

Obowiązki państw i słynne sprawy

Na państwach, które podpisały EKPCz ciąży obowiązek zapewnienia prawnej ochrony przed torturami, nieludzkim lub poniżającym traktowaniem i karaniem, a także obowiązek zapewnienia efektywnego śledztwa w sprawach dotyczących tortur, nieludzkiego i poniżającego traktowania i karania.

Przykładem sprawy dotyczącej tortur, rozpatrzonej przez ETPCz w związku z art 3. EKPCz są sprawy El-Masri v. Macedonia, Al Nashiri v. Poland czy Husayn (Abu Zubaydah) v. Poland; z kolei nieludzkiego i poniżającego traktowania lub karania dotyczą sprawy Opuz v. Turkey czy Ahmet Özkan and others v. Turkey. Warto też wspomnieć o sprawie Dzwonkowski v. Poland, która dotyczyła stosowania przemocy przez policję.

Ponadto państwo ma nie tylko powstrzymać się od umyślnego i bezprawnego stosowania tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania i karania, ale też ma zapewnić ochronę osób znajdujących się w jego granicach przed takimi działaniami.

Sprawy, w których ETPCz odwoływał się do tej części obowiązków wynikających z art. 3 EKPCz to, m.in., Kudła v. Poland, Orchowski v. Poland, Members of the Gldani Congregation of Jehovah’s Witnesses and others v. Georgia, Myumyun v. Bulgaria.

Przeczytaj również